Cornea

Corneale sekwester

Deze aandoening bij de kat wordt ook wel eens corneale necrose, mummificatie, corneal nigrum of isolated black lesion genoemd.

Vooral voorkomend bij de colourpoint. Bij langharige (vooral Pers) meer dan bij kortharige katten (vb. Siamees, Cornish Rex, Burmees, Abessijn, Britse Korthaar).

We zien de sekwester even vaak bij katers als bij kattinnen. Vaak zijn ze tussen 2 en 7 jaar oud, maar er zijn gevallen beschreven vanaf 5 maand tot 17 jaar.

Meestal is maar 1 oog aangetast, uitzonderlijk 2 ogen, maar dan vaak niet gelijktijdig. Het letsel bevindt zich redelijk oppervlakkig in het hoornvlies, in het centrum of iets ernaast. Het eerste symptoom is een diffuse afzetting van bruin pigment in het hoornvlies. Later vormt zich dan een, meestal blinkende, zwartbruine plek. In de loop van de volgende weken kan er een witte schijn rond de plek komen (oedeem), ook bloedvaten kunnen verschijnen.  

Sekwester en bloedvaten in hoornvlies

Sekwester met ulcer

 Zolang de zwartbruine plek niet uitpuilt boven het hoornvlies, heeft de poes er niet echt last van. Als er echter weefsel begint te groeien onder de sekwester en deze buiten het hoornvlies duwt, dan begint de poes te tranen en ze knijpt de oogleden toe. Het spontaan afstoten van de gehele of een deel van de sekwester is mogelijk.

De juiste oorzaak is tot nu toe nog onbekend. Mogelijk is er een verband tussen de vorming van een corneale sekwester en het voorkomen van bv. entropion, irritatie door omgevende haren, droge ogen, wegname van 3° ooglid, infectie, rhinotracheitis virus, uitpuilende ogen of minder frequent knipperen. Waarschijnlijk is de kwaliteit van het hoornvlies bij aangetaste poezen minder goed. Er is een predispositie bij Pers en Siamees, mogelijk speelt erfelijkheid een rol maar dit is nog niet bewezen.

In het vroege stadium is geen behandeling nodig. Als de poes last heeft van  het afstoten van de sekwester, dan worden kunsttranen gegeven, en desnoods wat antibioticumoogzalf. Bij veel hinder wordt chirurgisch ingegrepen. Met een fijn mesje wordt de zwartbruine plek weggesneden (keratectomie). Als de plek erg diep zit in het hoornvlies, dan kan op dat ogenblik enkel het oppervlakkige deel worden verwijderd.

Na het verwijderen van de sekwester wordt een deel van het slijmvlies van de oogbol tijdelijk over het hoornvlies gehecht.

Overgehecht slijmvlies

De behandeling nadien bestaat uit een atropineoogzalf en een antibioticumoogzalf. Als niet al het zwartbruine weefsel kon verwijderd worden, dan wordt de ingreep na 2 tot 3 maanden herhaald. In sommige gevallen verdwijnt dit resterende pigment echter spontaan. Soms wordt er weken later, na grondige hercontrole van het hoornvlies, een oogzalf gebruikt met cortisone in om het littekenweefsel en de bloedvaten in het hoornvlies verder te laten verminderen.